قاضى احمد تتوى / آصف خان قزوينى
1695
تاريخ الفي ( فارسى )
ذكر وقايع سال دويست و هشتاد و هفتم تا دويست و هشتاد و نهم از رحلت خير البشر و در سال دويست و هشتاد و هفتم از رحلت ، مونس خادم آنچه از اسيران اهل اسلام به دست نصارى افتاده بودند همه را فديه داده خلاص كرد . ابن جوزى آورده كه در اين سال در بغداد زنى را پيش مقتدر آوردند كه هر دو بازو و زراعين نداشت و دستهاى او به كتف چسبيده بود . و آن عورت به پاى خود ريسمان مىريسيد و سر خود را شانه مىكرد . و اين از جمله عجايب روزگار بود . و در اين سال ، در بغداد به واسطهء بىبارانى قحطى عظيمى شد و در مكّه آنچنان سيل آمد كه خانهء كعبه را غرق كرد و چاه زمزم لبالب پرآمد و مدّتها آنچنان بود كه هرچند آب برمىداشتند نقصان نمىنمود . در سال دويست و هشتاد و هشتم از رحلت ، قسم بن سيماء كه به غزوهء روم رفته بود ، با غنايم بسيار مظفّر و منصور به بغداد درآمد . و در همين سال ، هدايا و تحف احمد بن اسماعيل سامانى نزد المقتدر باللّه رسيد . از جملهء هداياى او صد و بيست غلام ترك با تجمّل بود و پنجاه رطل مشك و انواع اقمشهء نفيس ديگر . و در همين سال ، احمد بن اسماعيل سامانى سيستان را فتح كرد و عمّ خود ، اسحاق ، را از بند بيرون كرده باز سمرقند و اندخان را به او داد . و از مشاهير صوفيه جنيد بغدادى « 1 » در اين سال وفات يافت . و در سال دويست و هشتاد و نهم از رحلت ، سه ستارهء ذنبدار پيدا شدند يكى در ماه
--> ( 1 ) . ابن محمّد بن جنيد خزاز زجاج مكنّى به ابو القاسم . اصل وى از نهاوند است و مولد و وفات وى در بغداد بوده است . در نود و يك سالگى در بغداد وفات كرد و در مقبرهء شونيزيه دفن شد ؛ - نامهء دانشوران ، ج 5 ، ص 15 ؛ روضات الجنّات ، ص 163 ؛ ريحانة الأدب ، ج 1 ، ص 282 .